nocturnotfm

saf ve hayat

2011-08-12T13:50:00.003+03:00

Bir zamanlar küçük bir kız çocuğu büyüdükçe pembeliklerin artacağını sanarmış. Zorunlu sınavlar biter, kendi sorumluluğunu alır ve rahat rahat yaşar diye düşünürmüş. Büyüyünce insanların hepsinin artık anlayışlı birer iyilik meleği olduklarına inanırmış. Zaman zamanı kovalamış ve bu küçük kız genç bir kadın olmuş. Bu zaman kardeş her defasında ona ufak uyarılarda bulunmuş hayalperestliği bırakması için ama içindeki küçük kızı yitirmek istememiş genç kadın. Sonunda zaman kardeş, hayat kardeşle konuşmuş ve içeride yaşamaya devam etmekte inat eden küçük kıza bir oyun oynamışlar. Dünyanın en melek insanını bu genç kadının karşısına çıkarmışlar. Küçük kız yıllardır haklı olduğunu düşünüp beklemenin meyvesini aldığına inanıp coştukça coşmuş. Genç kadının içinde emsali görülmemiş fırtınalar yaratmış. Ancak bu esnada, diğer yanda, zaman kardeş ve hayat kardeş vaktin geldiğini anlayıp harekete geçmişler ve bu melek insanı kendi haline bırakmışlar. Çok geçmeden hayatının en büyük darbesini, hayatında tanıştığı bu "en melek" insandan almış genç kadın..
Şimdilerde onu görenler diyorlar ki; içindeki kız kaçıp gitmiş, bir daha bulunamamış. Genç kadın içindeki kız gidince bir boşlukla sersemleyip sersem hareketler yapmış. Sonunda da zamanın ona sunduğu gerçek hayatı içindeki boşluğa oturtup ruhu kirlenmişler kulübüne katılmış. Şimdilerde, daha önce sürekli sorduğu 'ama neden' ile başlayan soruların cevabını bilir olmuş..
Yaşasın, yok edin saflığı..

çelik çöplüğü

2011-06-23T18:13:00.002+03:00

Burası Maslak.
İş merkezlerinin yoğun olduğu ve caanım itü'nün yuvalandığı semt. Bir sürü plazalar mevcut, tabi mimari açıdan tartışmak bile istemiyorum bi çoğunu. Zaten şimdi konuya mimari açıdan girmeyim yoksa sabaha kadar yazarım, yoruldum bugün. Yüksekçek plazalardan birinin giriş katında kurulmuş birilerini bekliyorum. Bir yanıma bakıyorum, afilli bir giriş, oh mis!! Diğer yanıma bakıyorum ama onun ne olduğunu anlamıyorum bile. Şehrin çelik çöplüğü mü diye adlandırsam!!
Plazalar-plazalar arasında güzel güzel yeşil alan olarak düzenlenebilecek bu alan tam bir 'çelik çöplüğü' haline gelmiş. Etrafa bakıyorum, hani inşaat var da orada mı kullanılacak bu kirişler diye ama o da yok. Bu güzel alan, esintiyle de serinleyerek etrafa muhteşem toz dalgaları dağıtmakta bir yandan. Ben tek başıma bunlardan birini bile taşıyamam atıl alana. E, o zaman ben ne dedim ki şimdi??
Maslak'tan bildirdim..

terlik zamanı

2011-06-22T23:29:00.004+03:00

Dost başa düşman ayağa bakar diye, yıllar yılı yedi mi atalar bizi yoksa bu bir gerçek mi bugün düşündüm de düşündüm. Şimdi sayın hanım uygun iş elbisesi ile iş çıkışında arkadaşları ile buluşmaya gider. Yalnız anlayamadığı bir şekilde insanlar önce yere sonra yüzüne bakmaktadırlar. "Ne var yahu, eteğim mi katlanmış" diye bir kontrol eder ama kat falan yoktur, her şey yerli yerinde. Toplu taşımamızın canıgülü metroya biner ve o noktada çalışmaktan yorulan beyni yeniden işlemeye başlar. Ah be kızım, bu etek diz üstünde, e oldu mu şimdi!! Olmadı mı?? Neden olmasın?? Yıllardır giyiyoduk, belli yerlerde bakan bi kaç tip olurdu onlar da olsun napalım. Şimdi bakmayan yok!! Ne ara değişti bu gözlerin bakış yönü? Ne ara beyinler yazın dizüstü elbise giyince çorap giyilmediğini unuttu? Ne ara bu insanlar, yazın sıcaktan ter dökerken, bayanlar için en uygun kıyafetin elbise olduğunu unuttu?
Kardeşim onun adı ayak, terlik giyersin püfür püfür şenlenir. Kardeşim, onun adı da bacak, hani insanların vücudunda yürümeleri için işlevine ihtiyaç duydukları "araç". Sende de var aynından, her gün görmüyo musun??
Şimdi siz senelerdir alışkın olduğunuz bu sokak görüntülerine neden hayatınızda ilk kez görür gibi bakar oldunuz anlamadım. Çok çalışmayın, bakın iyi gelmemiş (şaka suratı)
E şimdi bu bizim bakarak arkadaşlarımız, dost mu düşman mı? Buna bi karar verip ona göre adım atmak lazım..

Isındım yaw :)

2011-05-16T18:14:00.002+03:00

Ehhh, işte diyoruz küresel ısınma da ısınma diye,
binaları adam edelim,
sanayiyi adam edelim,
trafiği adam edelim,
ama kendini adam sananlar dalga geçiyor bizimle..
E bu durumda hava da daha çoooookkkk dalga geçer bizimle..
Temmuz'da şemsiyeniz, Ocak'ta t-shirtünüz yanınızdan eksik olmasın!!

yanılksama

2011-04-27T09:04:00.003+03:00

Bu sabah hiç de hoş uyanmadım (sanki her sabah çok hoş uyanıyomuşum gibi). Uzundur "merhaba gün" diye uyanamadım, neden mi?? Çünkü "gün" içinde oyuncuları da barındırıyormuş. Saftoroz arkadaşınız sandı ki herkes ve herşey kendisi gibi pembe bulutlardan inme (hadi erkekler maviden insin), ama işte kimse her ne renkse bi buluttan falan inme değilmiş.. Bunu öğrendikten sonra "yeni gün"e alışıp da kalkmak zaman alıyor elbette.

Bi yanda senelerce herkese güvenmek ve inanmak varken, diğer yanda şaşkın denizlerin dalgasında nereye savrulacağını beklemek var. Hangisinin daha kolay olduğu belli ama bi yandan da daha güzel o kolay olan aslında. Ama aslında kolay gibi göründüğüne bakmayın, o daha zor dalgalı denizlerle boğuşmaktan, zor olmasaydı herkes benim sandığım gibi olurdu işte!!

Aman bee

2011-03-23T12:33:00.005+02:00

Amaaan alttaki yazı, sen destek oldun da ne oldu!! Kim neye karar vermişse o oldu, bana soran yok ki.. Hangi konuda karar mekanizması olacağım acaba, neyse sanırım sağlık sektöründe bi miktar karar mekanizması olabileceğim konular var da ordan bi tatmin olayım da geleyim ben..
Hah geldim, diyorum ki size "değer görmek" mi halüsinasyon yoksa "değer vermek" mi ? Bunun cevabı 2 şekilde de değişir, kişiden kişiye ve olandan olana. Benim olanımda "değer görmek" halüsinasyon olandı. Amma da safmışım yaa diyip duruyorum kendime ama bi noktada da ben bile kırılıyorum, ben bile diyorum çünkü güçlü bi kişilik olduğumu biliyorum özünde.
Güçlü olmayın kardeşim, güçlü olmayın!! Güçlü olana bi batırıyolar iğneyi öyle bi uyuşuyor ki valla şaşıp kalıyor sonra sayın güçlü şahıs. E ne oldu şimdi? "Hani nerde bütün o gerçekler" diye şaşa kalıyor ve "güçlü ama safsın saf" diyor ayna ona.. Şimdi ne yapmalı ki, elbet her zaman a, b, c (türkçe kardeşim) ç, d... planları olur bu şahısların ama planın da işlemediği nokta varmış elbet. Eh bundan geriye ne kalır, zar zor kırdığı buzdan kalesini yeniden inşaa etmek elbette. Yalnız bunun ustalar çok hızlıymış, baya baya inşaa ettiler. Arada erimeler oluyor ama usta hemen bi çözüm buluyor o noktaya, çünkü mekanizma çok emrivaki be kardeşim.
(hisli kısım) Elbette içerden çökmüş bir mekanizmanın dışını kabuk kabuk desteklesen de patlaklar verecektir ama ona da bi çözüm bulacaktır bu arkadaş.
Şimdi ben bunu duygusaldan mı yazdım, eğlenceden mi acaba di mi!! Nötrden nötrden.. Duygusalı burdan yaşayacak değilim, o bana kalsın..

Beklenmeyenden Destek

2011-03-01T18:57:00.004+02:00

Bir korku ki tüm benliği saran, ama kendisini hissettirene kadar sadece pohpohlayan.. Hiç düşünmedi yolun sonunu, sadece yapacağının bir haritasını çıkardı ve hatta iki haritasını. Ancak iki haritanın sonunda da nereye vardığını bilmesine rağmen düşünmedi onu yine de. Sonunda haritaların çanları çaldı ve hareket günü geldi. Haritalar öyle hızlı çalıyorlardı ki çanları, korku sonunda çok sert bir hamle yapmak zorunda kaldı uyuyan kızı uyandırmak için. Yolların sonu bir tokattan daha sert çarpınca yüzüne dereden üçüncü bir yol oldu yüzünde. O derenin kaynağı öyle korkmuştu ki dere giderek daha da gürül gürül akmaya başladı ve suları yükseldi. Yükselen sular arasında çırpınarak ne yapacağına karar vermeye çalışan kız, boğulacağı sırada hıçkırıklar arasında haykırmaya başladı, "unuttum, her şeyi unuttum. ne olursun beni ona götür, yollar diğer insanların olsun, ben kalbimin çizdiği tek yolu izlerim. seçenekler başkalarının olsun, ben ona sarılabilmek umudundan öteye bir şey istemem". Sonunda korku acıdı kıza ve gövdesini titretti, hareket vaktini fısıldadı kulağına, gözlerine seslendi derenin akıntısını durdurmaları için, ellerini kaldırdı saklanmasınlar diye. Kızcağız korkunun yardımıyla kalbinden çıkan o tek yolda yürümeye başladı. Mutlu son mu? Mutlu son beklemeyin, son yok çünkü.
Korku haala orada duruyor, ancak yerini mutluluğa bıraktığında gidecektir. Adı korku bile olsa, kızın yola devam edebileceği umudunu koruyor ya kız minettar ona.
Değer vermek nedir öğretti korku; her şeye göğsünü gererek ulaşacaktır mutluluk kişisine..

Yanılsama

2010-12-07T14:59:00.002+02:00

Bu rengarenk bir sirk. Ama sirkler hep ürkütücü gelmiştir bana. Palyaçolar, renkler cümbüşü, her yerde varolan gölgelerin dansı.. Bu sirke kendi isteğimle girdim. Herkesin 'her şey aynı' demesine ben de bir zaman kafa yorup, farklılığın ne olduğunu düşünürken rastladığım sirk arkadaşlarıma özenip, ben de onlarla yolculuğa çıktım. Beni yanlarına almaları için türlü türlü numaralar yapmam gerekmedi. Zaten bir tane de benim gibiye ihtiyaçları vardı. 'Daha önce de senin gibiler vardı ama hep yarı yolda bıraktılar, sözünün arkasında duracak mısın', dediklerinde, ileriyi düşünmeyen ve farklılığa takılıp uyuşmuş olan zihnim, dudaklarımın yerine 'Evet' dedi. Her türlü yükü üstlenip bir de minnet yerine kenara atılmayı bir görev bildim. Çok uzun zaman oldu ama çok kısa sürede geçti. Çok sırlara şahit oldum ama onları saklaya saklaya zihnim ağırlaştı. Çok derde deva oldum ama bedenim itilmekten yoruldu. Anaç yüreğim, gün geçtikçe insanların sandığım masumiyette olmadıklarını hissedip ağırlaştı. Yağmurda, yağmur gibi ağlayanlara, içi sıkkınken gülenlere kol kanat gerdim ama değer etmedi. Sürekli yalnız olan ruhum bir iki kelime dinlemek istedi ama benle konuşmayı seçen olmadı. Yalnız kalıp düşüncelere dalmalarına izin verdim ama hissettirmeden kol kanat gerip onlara huzuru tattırdım, yine de bana 'değerlim' diyen olmadı.
Bugün son kez sirkteydim, birazdan toplanıp, araçlarını çalıştırıp gidecekler ve benim yeteneğimde bir başkasını ikna etmeyi deneyecekler. Ben mi? Ben yağmurda bana kol kanat geren olmadan toprağın ortasında kıvrılacağım, bir süre sonra hızlı yağmur vuruşlarıyla toprağın altına doğru gömülmeye başlayacağım. Yağmur dinince toprak kokusunu ruhumun derinliklerine kadar hissedeceğim. Ben, herkesin etrafında iyilik istediğini zannederdim. Durum böyle olmadığı için de sevgimin tümünü dışarıya verip karşılığını hiç alamadım. Sonunda kalbim yoruldu ve yoruldu ve yorgunluktan parçalandı. Tepe noktasında kocaman parçası kopmuş bir sirk çadırı ne işe yarar ki. Yağmurdan korumaz.. Peki ben sizi sadece yağmurdan mı korudum?
Toprağın kokusunu gittikçe artarak hissederken artık bu saf soruyu sormayı bırakacağım. Son demde huzuru dinlemeliyim..

gelişme/düğüm

2010-11-30T13:28:00.003+02:00

İlerliyorum, ilerledikçe karşıma başka bir seçenek çıkarıyor. Oysaki ben seçeneklerden yoruldum, seçtiklerimle bile ilerleyemezken, sürekli yeni seçenekler çıkartıyor bana hediye verirmişçesine. Ona bunu nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Hediye istemiyorum.. yolda yanıma aldıklarımı elimden düşürmekten yoruldum ve arkada o kadar çok benimsediğimi bıraktım ki, en azından şu an var olanları düşürmek istemiyorum. Arkada kalanları arkada kalmş oldukları için mi yoksa hakikaten mi daha çok benimsemiştim bilemiyorum ama bir şekilde ilerlemeye devam etmek gerekiyorsa, geri dönüp onları toplayamayacağımı biliyorum.
Fakat.. fakat, bir saniye sanki şu an beni sola götürüyor.. solda ne var acaba, hayır düz gitmeliydik.. elimdekileri bırakmadan buradan çıkabileceğim ve koşturmaya son verebileceğim tek yol düz olandı.. şimdi de sağ-sol-düz bir yerlere koşturuyor beni, düşüncelerimi haykırmaya bile vaktim yok.. koşarken ne kadarını haykırabiliyorsam, o kadarını duyuyorsunuz şu an.
Çok ümitlenmiştim belki bu defa beni duyar diye. Hayır, bu defa elimdekileri bırakmayacağım.. Ama buna ben karar verebiliyor muydum?? Unuttum.. Yıllar geçti kendimi onun ellerine bırakalı, eskiden nasıl davrandığımı unuttum. Hatırlamaya vaktim yok düşüncelerimi haykırmaya olmadığı gibi. Fısıldasam duyar mı acaba, belki haykırışlarım tiz bir sesten ibarettir.
Ne çok güzel yoldan geçtim.. Ne çok şeyi sevdim.. Ne çok tarzda dans ettim.. Ne kadar çok şey kazandım ve ne kadar çok şey kaybettim. Geri dönüşü olmadığını bildiğim bu labirentte, kaleminin ucuyla ne kadar uzaklara, ilerilere sürüklendim. Bedenim değiştikçe ruhum da ne kadar çok değişti. Geride vakitsizlikten bıraktırdığı bir çok şeyi ruhum şimdi ne kadar çok özledi. Pişmanlıkla tanışmayı hiç istemezken her gün beni onunla sohbet etmek zorunda bıraktı..
Peki ya şimdi, şimdi geridekileri alamasam da elimdekileri bırakmadan, onun kaleminin ucunun yardımı olmadan, çıkışını bildiğim bu labirentten nasıl çıkabilirim? Ancak başka biri olarak diyor fısıltılar, ama ya o kalem de labirentin heyecanına kapılmış ve sadece ilerlemeyi düşünen bir tatminsiz ise..

*!

2010-10-06T00:08:00.000+03:00

Neden ...gen'in kenarları yaylanmıyor??

n0thin'

2010-10-04T15:02:00.005+03:00

bugün hansel ile gratel'in arkadaşı olmak isterdim. fakat 'cadı' ile tanışasım yok. belki biraz şekerlemeden sonra "arkadaşlar şimdi cadı gelecek, hadi tüyelim" desem acaba kurallara sadık mı olmak isterlerdi yoksa devirler çarkını değiştirecek olsa bile kaçmaya mı karar verirlerdi ?? Hangisi daha cesur veya daha doğru ona karar veremiyorum.
İnsanlara ciklet olmuş bu masalı bozmamak uğruna bir sefer daha cadı tehlikesine girmek mi, yoksa insanların masal dünyasını bozma pahasına mantıkla hareket etmek mi ?? Ben zaten masala dahil olmadığımdan masalı bozmamak uğruna cadı beni kendisi de kovabilir ya da açgözlülüğüne esir düşüp masalı bozmacasına beni de davet edebilir.
Kurallar silsilesi bir sabit numaraya her boy ayağı uydurmaya çalışmaktan başka bir işe yarıyor mu ki acaba.. Hele de bu kalıp kimisine büyük geldiğinde çok gülüyorum :)) esnek numaralar gerek esnek..

anlık

2010-09-01T13:37:00.003+03:00

siyah beyaz bulutların çöreklendiğini hissediyorum. siyah beyaz bulutların üzerime çöreklendiklerini hissediyorum. siyah beyaz bulutların omuzlarımdan masumca dolanıp koltuklarımdan girip belimi sarıp ters yöne bir manevra ile bacaklarıma dolanarak beni sarmaladıklarını hissediyorum. siyah beyaz bulutların ten rengi üzerine sırf kırmızıdan oluşan boyalarımı yıpratmaya çalıştıklarını hissediyorum. ten rengim beyaza, tenime düşen gölgelerim siyaha dönüştü bulutlar beni sararken. kırmızıma öyle sahip çıktım ki diğerlerini önemseyemedim ve hakim olamadım onlara. ama.. ama kırmızı dudaklarım ve sulanmaktan kızarmış göz kenarlarım beni terk etmediler. bulutlar beni sararken esas neyi istediğimi, esas neyi önemsediğimi düşünecek bir vaktim zaten olmadı ki.. aslında bilinçaltımda var olan o tutku ile kırmızılarıma sarıldım. öyle haset etti ki bulutlar kollarıyla yüzüme bir kaç hamle yaptılar ama kırmızı kan ancak bordoya dönüşünce pes ettiler. daha fazla düşünmedim neyi seçerim, neyi isterim diye. köşedeki halim ile zaten belli idi kararım. isteğim uğruna var olan cesurca direncim.. hah elbiseyi mi düşünüyorsunuz siz hala.. çoktan siyah beyaz bulutlara dönüşmüş olan kılıfın kıpkırmızı zihnimin yanında ne lafı olur ki !!

Evet böyle düşünüyorum !!

2010-05-28T19:33:00.003+03:00

Zaten stres yaşadığım bir/bu dönemde kafa dağıtmak için kullanılabilecek birebir ilacımı açtım. Fakat bu yeni kullandığım marka bir süredir bana gerginlik verdiği için önce tereddüt ettim. Stresliyken ilacımı almamıştım hiç. Sadece kafa dağıtmak istediğim anlarda almıştım. Fakat kısa zamanda tereddütümü yenip açtığım ilacımı ağzıma attım ve yavaşça sindirmeye koyulmuşken bir anda stresimin dayanılmaz bir boyuta ulaştığını hissettim. İçim bulandı, gözlerim yaşardı, başım zonklamaya başladı ve kendimi asabiyeti berkemal etmiş konuşurken buldum.
Bir insanın kendini tanımamak için bu kadar yalan dolan arkasına saklandığını ve bütün yaptıklarını bir objeye yıkarak sıyrılmaya çalıştığını, kendisini seven insanları bu derece aldatabildiğini, kendisine tüm hayatını vermeye hazır kişinin arkasından bu kadar aldatmaca ve oyun çevirebildiğini tahmin edemezdim. Tahmin etsem de, tüm bu sıfatların bir arada olabileceğini tahmin etmezdim, edemezdim. Kitap benim ilacım olabilir ama 'Zar Adam' isimli nesne, ancak benim ilacımın sonunu getirebilir. Bilim insanı olmak, araştırma yapıyor olmak olguları da insanın kendi iradesini bu şekilde bir nesneye teslim etmesini gerektirmez, çünkü aslında burada bir teslimiyetten öte, esas yapmak istediklerini kendini teslim ediyormuş gibi göstererek ve aslında bir yandan kendini de kandırarak yapmak var.
Tek yapmak istediğim, şu anda hiç çekinmeden pencereden aşağıya makasla kese kese kitabı atmak..

srood gnidils

2010-05-25T08:34:00.002+03:00

süreç tersine işlerse.. tersine de işleyebiliyor.. tersine işlerken yolda bulduğu arkadaşlarını da yanına alıyor ve bremen mızıkacıları misali üstüste toparlana toparlana tostoparlak ola geliyor ve güm diye zayıf noktadan vuruyor. her tesadüf güzel olmadığı gibi bizim kendi elimizle yarattığımız bu tesadüfler ardına arkasına bakmadan, onu yaratanı umursamadan can yakabiliyor. günlerce sürecek kramplar gibi esip geçip eğlenirken yaratıcısını hiçe sayan saygısız tesadüf gün gelir elbet gider ve fakat o zamana kadar kırıp döktüklerini toplamak oldukça yorulmuş ve bitkin düşmüş olan yaratıcıya kalır. O bunları toparlar mı? Bir süre ruhani benliğini öne çıkararak dolansa da yeni tesadüf meyvelerine doğru adım adım ilerlemek yolunda yerden sırayla parçaları alır ve yoluna devam eder..

Başlangıç/Serim

2010-05-14T19:03:00.006+03:00

'Sanat: Sadece kendisine dair olan şeye sanat denir (bir sanat eseri üretme girişiminde başarının sonucudur). Maalesef sanatın elimizde ne örneği ne de varlığına inanmak için iyi bir neden vardır. (Yapılan her şey bir amaçla yapılmıştır, amacı bulunan her şey, o şeyin dışında vardır, mesela, Şunu satmak istiyorum veya Bunun beni çok meşhur ve sevilen biri yapmasını istiyorum ya da Bunun beni tamamlamasını istiyorum.) Ve buna rağmen hala yazmaya, resim yapmaya, heykel yontmaya ve bestelemeye devam ediyoruz. Aptallık mıdır bu?'

'Mamul: İşlev hayrına yaratılmış ve dünyayla ilgisi bulunan, amaçlı şeye mamul denir. Bir anlamda her şey mamule örnektir.'

Jonathan Safran Foer

Şimdi etrafımızda bulunan ve beğenilmek üzere çıldıran günümüz 'eserciklerinin' çoğu için 'aptallık mıdır bu yoksa mamule sanat demek midir?' diye sorasım geliyor. Fazlası da döneniyor ya aklımda&kalbimde yine de öz olsun şimdilik.

2 senaryo

2010-03-04T23:02:00.006+02:00

Hiçliğe gitmek mi daha kötüdür yoksa hiçlikten gelmek mi?
Durup dururken bir anda zihnini kemiren bir kemirgenin seslerini duyduğunu düşün. Zihininin yarattığı bu kemirgen tüm benliğini ele geçirebilir. Sana senin sesinmişcesine kendi sesini duyurabilir. Sana yapmak istemediğin şeyleri emredip yaptırabilir. Olmadığın bir kişinin sen olduğuna seni inandırabilir. Giderek yitirmekte olduğun 'sen' hiçbir şeyi anlamadan onun direktifleri doğrultusunda hareket eder. Senin varabileceğin noktaları sana unutturur. Beynini uyuşturur. O, yerinde oturmuş bir şeyler yapmaya çalışıp yapamazken, senden hıncını alır ve senin yapabileceklerini sana unutturur. Böylece sen de onun gibi olursun. Giderek, giderek ve giderek.. Sonunda, oturduğun yerden ellerine, kollarına baktığında tanıştığına memnun olmazsın bu yeni kişiyle.
Zihninde yaşayan bir kemirgeni söküp atmaya çalıştığını düşün. O kadar çok senden almış ki/çalmış ki onu yakalamaya çalışırken geçtiğin yerlerin hep engebeli. Zihnindeki mükemmel hatlardan eser yok. Düşe kalka onu yakalamak için ilerlemeye çalışıyorsun. Bunca zaman neler yaptığını, neler düşündüğünü, nasıl da haksız olduğunu, 'sen' kişisine verdiğin/verdiği hasarı düşünüyorsun. O kişiye yarattığın engelleri düşünüp de aslında yapabileceklerini yapamadığına inandırdığını fark ettiğin anda o kemirgeni kucağında buluyorsun ve olanca kuvvetinle 'sen' kişisinden uzağa atıyorsun. Sonunda kopmuş parçaların tamamlanıp 'ben' olurken rüzgarın esintisinde yolunu buluyorsun.

ne var

2010-02-07T13:25:00.002+02:00

japon bilim insanları plastiğin yerini alabilecek "elastik su"yu üretmişler, en azından çevreci bir yaklaşım olarak. Şimdi bunu yazayım diyordum ama gerek yok, sıkıldım ben, bibip :)

our team@euronews

2010-01-14T12:34:00.003+02:00

Taşkışla'da neler yapıyoruz!! Taşkışla'da enerji korunumu, enerji verimliliği, alternatif enerji yöntem ve sistemleri, yenilenebilir enerji kaynakları üzerine bina bazında çalışmalar yapıyoruz. Euronews'in bizim ekiple yaptığı çekim yayınlandı.
http://www.euronews.net/2010/01/14/building-energy-efficient-cities/

İyi Seyirler :))

2010-01-04T21:35:00.002+02:00

Because my mother tongue is Turkish, I was taking my notes in Turkish in here. However, my Japanese friend Kanako sent her blogspot address to me today and I saw that her notes were in English for her international frineds. In fact, it is a good idea, sometimes I may write in English too. I think now Kanako chan is checking out my blog page, "Hajimemashite Kanako Chaaaann". :)

Ne Te Retourne Pas

2009-12-12T11:33:00.010+02:00

Türkiye' de 'Dönüşüm' uzun zamandır izlediğim en güzel konulu filmdi diyebilirim. Efektler açısından çok yetersizdi, bunu dile getirmeliyim, fakat konu ve konunun işlenişi açısından Sophie Marceu'nun başarılı karakter eşlemiyle sürükleyici ve dolu bir filmdi.
Kısaca fim: yazar Jeanne 8 yaşında küçük bir kız iken bir trafik kazası sonucu hafızasını yitirmiştir, genç bir anne olduktan sonra otobiyografi yazmaya karar verir, fakat 8 yaşı öncesini annesinin hatırlatmalarına rağmen bir türlü kafasında oturtamamaktadır. Otobiyografisinin başarısız olmasının ardından geçirdiği travmalar ile vücudunda ve etrafında bir takım değişimler hisseder ve karşısında gördüğü her şey bambaşka birisine ait şeylere dönüşür.
Psikolojik bir gerilim olan film beni insanın içinde yaşadığı bu ikilemi canlı olarak izletebilmesi açısından çok etkiledi. Herkese izlemelerini tavsiye ederim.

sorguya çek

2009-12-09T15:42:00.004+02:00

ilginç olan hayatın bölümlerden oluştuğunu fark ettiğimde gerçekleşmedi, ilginç olan bu bölümlerin tekrarlandığını keşfettiğimde gerçekleşti. bu dönemi de ağlama-sızlama-destekler-gülmeler-danslarla geçirdim derken bir kaç bölüm sonra aynı şey yeniden olmaya başlıyor. hikayelerde olan bir iplik gibi değil yani, hikayenin bittiği noktadan sonrasını okusak o zaman aynılıkları fark ederiz. iplikten çok iki ucu birbirine düğümlenmiş bir iplik olarak tanımlayabilirim ben bu yaşantı kelimesini. fark etmeyenlere ne ala, 'bu da bitti oh, bak eskiden ne de üzülmüştüm buna', şeklinde dizilerce dizelerce yazılabilecek kalıp. birey olarak, içte yaşananların tekrarından bahsediyorum oysaki, yani bazen bu durumu yalnızca siz bilirsiniz. ben bölümlerin sonunda noktalar koyduğumu düşünüyordum, kapılarını kapatıp kilidi vurduğumu sanıyordum ve sadece deliklerden ışıkları süzülüyordu bana yol göstermek için. blok halinde önüme "güm" diye düşebileceklerini hiç düşünmemiştim. 'ya bu kapı açılır ya da bir süre böyle yüzyüze bakarız' dediğinde bloğun teki açmamaya kararlı olduğum için yüzyüze bakmayı kabul ettim ama ne zamana kadar acaba diye düşünmekten de kendimi alamıyorum. deneyimin sonucunu aktaracağım (ama) yer ve zaman belli değil henüz, o zaman görüşürüz diyeyim :)

Lego Ev-2

2009-09-24T11:55:00.002+03:00

Lego ev ile ilgili yazımın ardından zaman geçti, fakat başka bir konuya değinmeden tekrardan bu konuyu gündeme getirmek gerekti. Radikal gazetesinin 22 Eylül tarihli haberinde lego evin yıkılmakla karşı karşıya olduğuna dair bir haber var. Lego ev eğer Legoland'e taşınabilmiş olsaydı, o zaman pek bir sorun teşkül etmez hatta güzel bir ek olurdu. Legoland için çok anlamlı olacağı kanısındayım. Fakat şu anki duruma bakılırsa yıkılacağı aşikar. Üzüm bağlarının ortasına kurulmuş olması tehdidiyle ve ağırlığı göz önünde bulundurulduğu takdirde, bu evin ne olacağını ben de çok merak ediyorum açıkçası. Legoland'e taşınabilmesinden yanayım ama nedense yıkılacağına da eminim!!
Umarım yanılırım..

Lego Ev

2009-09-10T15:00:00.003+03:00

Televizyon sunucusu James May'in James May's Toy Stories isimli programı için yapılan yeni bir çalışma lego ev idi.
Lego evi kendisi de dahil olmak üzere gönüllülerle beraber inşa etti. 3 milyon civarında parça kullandıkları bu yapıya önce bir uzaktan bakalım. Çok eğlenceli, renkli, yapması da eminimki çok eğlenceli olmuştur. Gidip görmek isterim elbette ki. Özellikle inşa halindeyken yapılan konstrüksiyonu ve etrafına legoların nasıl işlendiğini görmek isterdim. Fakat atık açısından çok büyük bir zarar olduğunu düşünüyorum bu yapının. Her şey bitti bu mu kaldı diyeceksiniz. Şöyle ki, bu yapı bir programın konsepti altında yapılıyor ve esas amacı gülümsemek. Fakat bu kadar fazla miktardaki plastik atık, özellikle artık önlem alsak da almasak da zor durumda olduğumuz ekolojik problemlere bir problem olarak katkı sağlayacaktır.
Bu tarz işler yapılmamalı mı sorusuna benden gelecek olan cevap, eğer kendimizi bilseydik ve ayağımızı denk almış olsaydık, küresel ısınmayla bu derece çaresizce karşı karşıya kalmamış olsaydık yapılabilirdi, onun dışında bu tarz ütopik projeler görmek önce gülümsetip sonra 'ama', 'fakat', 'bir saniye' şeklinde korku ve uyarılarla devam edecek olan düşüncelere yer veriyor.
İncelemek için

beyoğlu afm

2009-09-06T22:48:00.010+03:00

Inglourious Basterds şu ara sinemalarda ve İstabul'a dün gelmiş olduğumdan filmi izlemeye ancak bu gün gidebildim.
Yer: Beyoğlu AFM
Zaman: 18:30
Eski AFM'den eser kalmamış olmasını kim nasıl açıklamak ister? Eski salonlarında en azından geniş salonda sinema keyfi çıkarabiliyorduk. Şimdi yeraltına indikten sonra var olan 1-7-8 numaralı salonları için 'cep sineması' tanımını yapabileceğim ancak. Bir tek bu kadar da değil. Hadi KFC, Pizza Hut ve Wagamama(artık Burger King) açmak için salonlarınızı küçülttünüz, bu oranda şu sattığınız içecek ve yiyeceklerin de fiyatını düşürmeniz gerekmez mi? Kalite oranına uygun olarak fiyatların düşmesi gerektiğini düşünüyorum. Ayrıca, bizim insanlarımız tuvalet kullanma konusunda özürlüler kabul ediyorum ama bu oradaki tuvaletlerin en azından temizlenmeli ve onarılmalı olduğu gerçeğini yok etmiyor.
Film başlamadan önce öyle moralim bozuldu ki, geri çıkmamak için zor tuttum kendimi çünkü filmi çok merak ediyordum. Neyse ki film öyle kaliteliydi ki kimseyle tartışmadan eve geri dönmüş oldum ama bir daha Beyoğlu'nda AFM'ye uğrar mıyım meçhul...

Bu güzelim sinema ben 2003 senesinde İstanbul'a geldiğimde benim için gidilesi bir mekandı. Bizim küçük Antakyamız'da 4 salonlu, bize göre o eski tek salonlu sinemamızdan sonra gayet gelişmiş olan yeni sinemamızdan sonra Beyoğlu AFM'nin salonları bana olanın üstü şeklinde görünmüştü. Ama şu anda bizim sinemamızdaki en küçük ve sıcak ve rahatsız olan 'kırmızı salon' ile eşit durumda olan bir bütün AFM'den bahsediyoruz.
Şimdi daha fazla can sıkmadan böyle kapatayım ben bu konuyu..

PS: Christoph Waltz'ı en iyi erkek oyuncu adayı olarak gösteriyorum !!

4 gün önce

2009-09-05T14:49:00.002+03:00

akşamüstü evde animasyon izlerken tam ortasında durdurup, markete gitmek için evden çıkıp, onun yerine önce benzinciye oradan Stolper Eck'e gidip , pizza yerine telefon rehberi isteyip, çilingiri arayıp, eve dönüp çilingirle 2 dk geçirdikten sonra saat 8 yerine 8:30'da gelmiş olduğu için %100 zamla 80€ ödeyip, tekrar sandalyelerimize oturup animasyonu izlemeye devam ettik. Uzun soluklu ve pahalı bir anı olmuş bu :)

Recycling

2009-08-29T13:51:00.007+03:00

Yeni olmayan fakat çok hoş olan bir haber. Atık konumuna düşmüş olan malzeme ve nesnelerin yeniden kullanılarak değerlendirilmesiyle muntazam ve ilginç ürünler elde edilmiş. Bu ürünler dünyamızı atıklardan korumak açısından büyük önem taşıyorlar ve örnek olmalılar. Tabi ki, her yerde bu örneklerin tamamından yapmak mümkün değil ve bana göre yapılmamalı da. Bizim yapmamız gereken mümkün olduğunca geri dönüşümlü malzeme kullanmak ve kullanılan enerjiyi minimuma indirgemeye yardımcı olmaktır.
Bu örnekleri özetlemek gerekirse, şarap fıçılarından otel odaları; yataklı vagondan ev; uçaktan ev; hurda arabalar, bira kutuları, taşlar, jantlar, kablolar gibi atık sayılan malzemelerden binalar, vb. Bu örneklerin tümüne ve ayrıntılarına buradan ulaşabilirsiniz.

The Citadel

2009-08-28T14:45:00.003+03:00

Flaman mimar Koen Olthius, Flamanların baş belası olan ve yüzyıllardır boğuştukları gel-git ile baş etmenin estetik ve ekolojik bir yolunu buldu: yüzer site.
İnsanlar su ile rahatça yaşarken bir yandan da enerji korunumu gerçekleştiriliyor. Geleneksel binalara göre %25 daha fazla enerji korunumu sağlayacak olan bu site, prefabrike 60 lüks daire modülünün bir araya getirilmesiyle oluşturulacak.
Ayrıca her daire modülüne ilişik bulunan 'greenhouse' alanları pasif olarak güneş enerjisinden yararlanamayı sağlayacak. Daha ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

solar energy no.1

2009-08-27T10:22:00.004+03:00

Güzel gelişmeler oluyor. Son olarak Mersin Silifke'ye bağlı Kurtuluş köyüne kurulan, güneş enerjisinden yararlanılarak elektrik akımıyla su pompalıycak olan sistem gerçekleştirildi.
Bu sistem çiftçilere büyük kolaylık sağlamasının yanında, güneşi enerji kaynağı olarak kullanmak açısından atılan güzel bir adım.

deviantart dediğim...

2009-08-24T10:32:00.008+03:00

şudur ki; complexvedeeğlencelisanat. kendimce oluşturmaya çalıştığım bir anlayış var ki-onun için- fotoğraf çekiyorum, sonra saf fotoğraflar ve degaje fotoğraflar olarak 2'ye ayırıyorum onları. saf fotoğrafları direk safyen paylaşıyorum, degaje fotoğrafları ise kendime saklıyorum, degajelerine el atmak gerekiyor.
bir kısmını görmek için: http://gozdes-tune.deviantart.com/

PS: bu yazının devamını sildim, belki sonra tekrar eklerim..

anime dediğim...

2009-08-23T23:28:00.000+03:00

şudur ki; 2 boyutlu, masum renklilerin deli heyecana bulaştığı, hareketlendiği, hareketlendirdiği, heycanlandırdığı, düşündürdüğü, sabrettirdiği, sohbet ettirdiği, arkadaş ettiği, fan yaptığı eğlence unsuru. masum renkliler bazen karşımıza geçip "haftaya görüşemeyeceğiz" dediklerinde nasıl bir üzüntüdür o gelen. masum renkliler aslında bizim vazgeçilmezimiz olmuşlardır ama bu onların o kadar da masum olmadığını göstermez mi ki ??

açılış

2009-08-23T20:30:00.000+03:00

kendimce bir açılış yapıyorum, sade çiçekler koltuğa yapışık duruyorlar, fonda cat power-ice water-hım yalnız bir açılışa uygun !! ve fazla da uzun bir açılış yapmak istemiyorum zaten, o yüzden yalnız olmam 'gerekliydi'. şimdi istediğim zaman, oturuşumu değiştirip günlük moda girebilirim. tantana, balonlar, öpüşmeler, kırmızı dudaklar, siyah kravatlar... ne de zor değil mi !! 'özel bir davet' - inanılmaz başkalaştığımız hatta kendimize kesinlikle benzemedeğimiz, başkasının içimize girip bizi yönettiği anlar bütünü ve anlar saatleri devirir.. kendimiz geri ortaya çıkarız, çok da rahatızdır, şöyle bi çok güzeldi gülümsemesi yanaklara doğru.. doğru mu?? yok sağolun, başıma çok geldi ve her defasında of hadi moru beni sardı, şimdi ben bu sevgili moru herkesin başına dert etmek ister miyim? ben sevmezken başkasını zorlar mıyım? işte o yüzden tek başıma kutladım ya şimdi, bu açılış konuşması vesvelesini de geçtik, şimdi ben L şeklinden 90˚ klasiğe dönüyorum..